Μυϊκές θλάσεις: Αντιμετώπιση και πρόληψη - Sideral Sport - Για αντοχή απο σίδηρο

Μυϊκές θλάσεις: Αντιμετώπιση και πρόληψη

«Προτιμά» τους αθλητές, είτε είναι αρχάριοι είτε προχωρημένοι. «Χτυπά» με την ίδια συχνότητα, άνδρες και γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικίας, προκαλώντας τους αφόρητο πόνο.

Ο λόγος για τις μυϊκές θλάσεις, οι οποίες αποτελούν το νούμερο ένα πιο συχνό τραυματισμό των αθλητών και προκαλούνται εξαιτίας της χρόνιας και σταδιακής υπερφόρτωσης των μυών. Υπολογίζεται ότι αποτελούν το 10- 20% όλων των τραυματισμών που έχουν καταγραφεί διεθνώς. Περισσότερο επιρρεπείς είναι, οι δρομείς, οι ποδοσφαιριστές, οι αθλητές στο χόκεϊ επί πάγου, στο βόλεϊ και στην κολύμβηση.

Οι μυϊκές θλάσεις διαχωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

  • πρώτου βαθμού, όπου παρατηρείται μικροσκοπική ρήξη μερικών ινών
  • δευτέρου βαθμού, όπου συμβαίνει μερική ρήξη μυϊκών ινών
  • τρίτου βαθμού, όπου συμβαίνει πλήρης ρήξη του μυός και με απλά λόγια υπάρχει διατομή του μυός.

Οι μυϊκές ομάδες, που πλήττονται περισσότερο από τις θλάσεις αυτές, είναι:

  • Οι οπίσθιοι μηριαίοι μύες, που αποτελούνται από το δικέφαλο μηριαίο, τον ημιυμενώδη και τον ημιτενοντώδη μυ. Πρόκειται για τη μυϊκή ομάδα που βρίσκεται στην οπίσθια επιφάνεια του μηρού και η κύρια λειτουργία της είναι η κάμψη του γόνατος. Όταν η ενέργεια που εξασκείται στους οπίσθιους μηριαίους μυς ξεπερνά το όριο αντοχής τους, τότε προκαλείται μερική ή ολική ρήξη τους.
  • Οι μύες της γάμπας και ιδιαίτερα ο γαστροκνήμιος και οι προσαγωγοί μύες του μηρού.
  • Στα άνω άκρα, θλάσεις παρατηρούνται στο δικέφαλο βραχιόνιο, στον δελτοειδή, στον υπερακάνθιο (στροφείς του ώμου) και στον τρικέφαλο βραχιόνιο. Συχνές είναι, επίσης, και οι θλάσεις των κοιλιακών οι οποίες απαιτούν συνήθως και μακρόχρονη αποκατάσταση.

Αιτίες

Οι κυριότερες αιτίες που ενοχοποιούνται είναι:

  • Αυξημένη προπονητική επιβάρυνση

  • Κούραση

  • Ανεπαρκής ή κακή προθέρμανση

  • Καιρικές συνθήκες

  • Αγωνιστικές συνθήκες

  • Πλημμελής αποκατάσταση από προηγούμενο τραυματισμό.

  • Κακή διατροφή και έλλειψη καλίου, νατρίου ή μαγνησίου στον οργανισμό

  • Κακή τεχνική κατά την εκτέλεση των ασκήσεων

  • Υπερεκτίμηση δυνατοτήτων ή από τον προπονητή ή από τον ίδιο τον αθλητή

Πώς εκδηλώνονται

Οι θλάσεις συμβαίνουν περισσότερο στην περιοχή που συνδέεται ο μυς με τον τένοντα και λιγότερο στην κύρια μάζα του μυός. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Έντονο πόνο

  • Οίδημα στην περιοχή

  • Αιμάτωμα

  • Περιορισμό της κίνησης στις κοντινές αρθρώσεις

Θεραπεία – Αντιμετώπιση

Η συντηρητική αγωγή είναι καταρχήν η πρώτη προσέγγιση στην αντιμετώπιση των θλάσεων. Αυτή περιλαμβάνει:

Τοποθέτηση πάγου τις δυο πρώτες ημέρες, προκειμένου να μειωθεί το οίδημα και η φλεγμονή. Προσοχή να μην εφαρμόζετε ποτέ τον πάγο απευθείας πάνω στο δέρμα. Πάντα να χρησιμοποιείτε ένα προστατευτικό κάλυμμα, όπως μια πετσέτα.

Ανύψωση της τραυματισμένης περιοχής και περίδεση όχι πολύ σφιχτά, ώστε να μειωθεί το αιμάτωμα και να περιοριστεί η φλεγμονή.

Ξεκούραση και αποφυγή δραστηριοτήτων που καταπονούν τους μυς.

Χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, εάν απαιτείται.

Φυσικοθεραπεία και μασάζ, εφόσον κριθεί απαραίτητο από το θεράποντα ιατρό.

Στις θλάσεις τρίτου βαθμού μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αντιμετώπιση (συρραφή μυός).

Μέτρα πρόληψης

Η ενδυνάμωση των μυών μετά τον τραυματισμό είναι απαραίτητη για να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής.

Παράλληλα, η προφύλαξη κατά τη διάρκεια των αθλητικών δραστηριοτήτων και η ενίσχυση των περιοχών που έχουν ιστορικό θλάσεων με ελαστικούς επιδέσμους, μειώνει τις πιθανότητες τραυματισμού των μυών.

ΠΗΓΕΣ:

http://www.webmd.com/fitness-exercise/guide/muscle-strain#1

http://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/sprains-and-strains/basics/definition/con-20020958